 16 kwietnia 2026 r. nastąpił długo oczekiwany przez Grenlandczyków moment: otwarto nowe lotnisko w Qaqortoq. Jest ono częścią największego programu modernizacyjnego w historii Grenlandii, obejmującego budowę nowych portów lotniczych w Nuuk (koniec 2024) i Illulissat (otwarcie jesienią 2026) i właśnie w Qaqortoq.
Otwarcie nowego portu lotniczego w Qaqortoq jest przełomem w komunikacji z południową częścią wyspy. Zmodernizowano i wydłużono pas startowy – obecnie liczy on 1500 m długości, zbudowano nowoczesny terminal, lotnisko wyposażono także w innowacyjną „cyfrową wieżę kontroli lotów” AFIS. System ten zastępuje tradycyjną pracę kontrolerów, dostarczając pilotom pełne dane o ruchu i pogodzie za pomocą kamer i czujników, co pozwala na bezpieczne operacje w trudnych arktycznych warunkach bez konieczności stałej obecności kontrolerów na miejscu.
Wraz z uruchomieniem lotniska ruszyła siatka połączeń krajowych, obejmująca loty do Nuuk oraz Nanortalik, Narsarsuaq, Alluitsup Paa, Ammassivik i Paamiut. Kolejny etap rozwoju nastąpi w czerwcu 2026 r., kiedy to linie Icelandair zainaugurują bezpośrednie, sezonowe połączenie z Keflavíkiem na Islandii, co włączy południe wyspy do globalnej siatki lotów.
Liczące nieco ponad 3 tys. mieszkańców Qaqortoq stanowi sporą atrakcję turystyczną. Okolica, o nazwie Kujataa, stanowi unikalny w skali całej Arktyki przykład krajobrazu kulturowego z bogatymi tradycjami rolniczymi. Dzięki żyznym glebom i stosunkowo łagodnemu klimatowi od wieków rozwijała się tu hodowla owiec, kóz i bydła. Z uwagi na fakt, że Kujataa jest najstarszym systemem rolniczym w tym pasie klimatycznym, i gdzie rozwinęły się dwie kultury – inuicka i nordycka, obszar ten został wpisany na Listę Dziedzictwa Ludzkości UNESCO. To jedyne miejsce na świecie, gdzie można zobaczyć fizyczne dowody współistnienia i wzajemnych oddziaływań dwóch różnych społeczności: średniowiecznych Norsemenów oraz innuickich myśliwych i rolników.
Ciekawostką jest tu zwłaszcza osada Hvalsey, założona na przełomie X i XI wieku przez Eryka Rudego, z zachowanymi ruinami kamiennego kościoła z około 1100 r. oraz pozostałościami kilkunastu zabudowań.
|
